เราจะเป็นอย่างไรหากไม่มีเพื่อนขนฟูของเรา สุนัขและแมวเป็นเพื่อนที่ยืนเคียงข้างเราด้วยความรักและความภักดี แบ่งปันทั้งช่วงขึ้นและลงของชีวิต สัตว์เลี้ยงที่เรารักยังสามารถมีปัญหาทางการแพทย์หลายอย่างเหมือนกับเรา เช่น โรคหอบหืด เบาหวาน และแม้กระทั่งมะเร็ง แพทย์ สัตวแพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ทำงานร่วมกันเพื่อศึกษาโรคที่ส่งผลต่อทั้งสัตว์เลี้ยงและมนุษย์ โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาการดูแลรักษาทางการแพทย์สำหรับผู้คนและสัตว์เลี้ยงของเรา
มากกว่าครึ่งหนึ่งของครัวเรือนในสหรัฐฯ เลี้ยงสัตว์อย่างน้อยหนึ่งตัว ในปี 2011 เรามีสุนัขและแมวมากกว่า 144 ล้านตัว ผู้คนจำนวนมากถือว่าสัตว์เลี้ยงเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว และเหมือนสมาชิกในครอบครัวคนอื่นๆ สัตว์เลี้ยงก็สามารถเจ็บป่วยได้
ดร. เอมี เลอบลังค์ สัตวแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งจากมหาวิทยาลัยเทนเนสซีกล่าวว่า “สัตว์เลี้ยงของเราอาศัยอยู่ในบ้านของเรา พวกมันดื่มน้ำเดียวกันและกินอาหารบางอย่างเหมือนกัน พวกมันสัมผัสกับความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมหลายๆ อย่างเหมือนกัน พวกมันมียีนส์อย่างเดียวกันหลายตัว ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกมันจึงเป็นโรคเดียวกันหลายโรค”
ตัวอย่างเช่น สุนัขสามารถเกิดมะเร็งได้ตามธรรมชาติเหมือนกับมนุษย์ เลอบลังค์กล่าวว่า “เนื้องอกในสุนัขมักจะแพร่กระจายในลักษณะเดียวกับเนื้องอกของเรา และพวกมันตอบสนองต่อการบำบัดเหมือนกับที่มะเร็งของเราตอบสนองต่อการรักษาด้วยเคมีบำบัดและการฉายรังสี”
แมวเลี้ยงก็เช่นกัน อาจได้รับยีนส์ที่เพิ่มความเสี่ยงสูงต่อโรค เช่น โรคไตเรื้อรังรุนแรง ที่อาจคล้ายกับโรคในมนุษย์ ดร. เลสลี ลายออนส์ ผู้เชี่ยวชาญด้านพันธุกรรมแมวจากมหาวิทยาลัยมิสซูรีกล่าวว่า “แมวเป็นโรคหอบหืดเหมือนกับเรา และพวกมันสามารถแพ้ไรฝุ่นได้เหมือนกับเรา แมวสามารถอ้วนจากการกินอาหารผิดประเภทและแค่นั่งอยู่ในบ้าน ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคเบาหวานได้ เหมือนกับเรา”
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา การศึกษาที่ได้รับทุนสนับสนุนจาก NIH เกี่ยวกับสุนัขและแมวที่เป็นโรคตามธรรมชาติ ได้นำไปสู่การพัฒนาการบำบัดรักษาที่ดีขึ้นสำหรับทั้งมนุษย์และสัตว์เลี้ยง ตัวอย่างเช่น นักวิจัยศึกษามะเร็งกระดูกชนิดก้าวร้าวในเด็ก ซึ่งพบได้น้อยในคน (ประมาณ 600 คนต่อปี) แต่พบบ่อยในสุนัข (ถึง 15,000 ตัวต่อปี) มะเร็งชนิดนี้เรียกว่า osteosarcoma เกิดขึ้นในกระดูกขนาดใหญ่ของแขนและขาส่วนบน จากการศึกษาในสุนัขและมนุษย์ นักวิจัยพัฒนาเทคนิคที่ปัจจุบันใช้เพื่อป้องกันการตัดแขนขา และบางครั้งสามารถรักษามะเร็งให้หายขาดได้
ในงานวิจัยอื่นๆ นักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับทุนจาก NIH ศึกษาสุนัขที่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดเพื่อพัฒนาการรักษาที่ดีขึ้น โดยอาศัยการปลูกถ่ายไขกระดูกหรือการบำบัดด้วยเซลล์ต้นกำเนิด เทคนิคที่ได้รับการปรับปรุงนี้ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการรักษามะเร็งในมนุษย์ทั่วประเทศ และยังใช้รักษามะเร็งในสุนัขในโรงพยาบาลสัตว์แพทย์บางแห่งด้วย
ความก้าวหน้าทางการแพทย์เหล่านี้เป็นไปได้เพราะเจ้าของสัตว์เลี้ยงป่วยนำสัตว์ของตนเข้าร่วมในการทดลองทางคลินิกสัตวแพทย์ การทดลองเหล่านี้สามารถช่วยเร่งการค้นพบวิธีการรักษาใหม่ๆ ที่มีประสิทธิภาพสำหรับผู้ป่วยมนุษย์ และในที่สุดก็ปรับปรุงการดูแลสัตว์เลี้ยงด้วย ในการศึกษาทางคลินิกของมนุษย์ แมวหรือสุนัขอาจได้รับการรักษาแบบทดลองสำหรับมะเร็งหรือโรคอื่นๆ การศึกษาทางคลินิกสัตวแพทย์บางชิ้นประเมินเทคนิคการถ่ายภาพประเภทต่างๆ ที่อาจช่วยได้ทั้งมนุษย์และสัตว์ บางชิ้นศึกษาชีววิทยาของภาวะทางพันธุกรรมบางอย่างที่ถ่ายทอดจากพ่อแม่สุนัขหรือแมวไปสู่ลูกสุนัขหรือลูกแมว
“แนวคิดคือการแพทย์สำหรับมนุษย์สามารถเรียนรู้จากงานที่เราทำในวิทยาศาสตร์สัตวแพทย์ และในทางกลับกัน เราสามารถเรียนรู้ซึ่งกันและกัน” เลอบลังค์กล่าว “มันเป็นแนวคิดที่เรียกว่า ‘การแพทย์เดียว (one medicine)’ เป็นการแลกเปลี่ยนการค้นพบร่วมกัน”
ดร. เดวิด เวล สัตวแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน-แมดิสันกล่าวเสริมว่า “นี่ไม่ใช่ปรัชญาใหม่ แน่นอนว่าการวิจัยเปรียบเทียบประเภทนี้ดำเนินมาหลายสิบปีแล้ว แต่น่าจะเพิ่งในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาที่การทดลองทางคลินิกในสัตว์เลี้ยงจึงมีการจัดการที่ดี”
ในปี 2003 NIH ได้เปิดตัวโครงการที่เรียกว่า Comparative Oncology Program เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับชีววิทยาและการรักษามะเร็ง นักวิทยาศาสตร์เปรียบเทียบมะเร็งตามธรรมชาติในมนุษย์และในสัตว์ (ส่วนใหญ่เป็นสุนัข) ปัจจุบันโครงการนี้ดำเนินเครือข่ายวิจัยที่รวมศูนย์สัตวแพทย์ 20 แห่งทั่วสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
สุนัขที่เป็นมะเร็งประเภทต่างๆ สามารถได้รับการรักษาล้ำสมัยที่ศูนย์เหล่านี้ ซึ่งอาจช่วยชีวิตพวกมันได้ ในขณะเดียวกัน การศึกษาเหล่านี้ช่วยเพิ่มความเข้าใจของเราเกี่ยวกับมะเร็งในสิ่งมีชีวิตทุกชนิด
เวลกล่าวว่า “เนื่องจาก NIH เกี่ยวข้องกับสุขภาพของมนุษย์ เป้าหมายของการศึกษาเหล่านี้คือการพัฒนาการบำบัดรักษาสำหรับมนุษย์ แต่ในท้ายที่สุดแล้ว ผมเป็นสัตวแพทย์ ดังนั้นการไหลเวียนของข้อมูลสองทางจึงสำคัญสำหรับผม ผมต้องการให้การรักษาเหล่านี้กลับมาที่คลินิกสัตวแพทย์ของผม”
สัตว์เลี้ยงที่เข้าร่วมในการศึกษาทางคลินิกสัตวแพทย์ที่ได้รับการสนับสนุนจาก NIH จะได้รับการดูแลและควบคุมอย่างใกล้ชิด เลอบลังค์กล่าวว่า “เราใช้เวลาพูดคุยกับเจ้าของสัตว์เลี้ยงเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาเข้าใจความเสี่ยงและประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นจากการศึกษา” เช่นเดียวกับการศึกษาในมนุษย์ คณะกรรมการติดตามความปลอดภัยและข้อมูลจะติดตามความคืบหน้าของการทดลอง หากเกิดผลข้างเคียงที่รุนแรงหรือปัญหาอื่นๆ การทดลองจะถูกระงับหรือเปลี่ยนแปลง เช่นเดียวกับการศึกษาในมนุษย์
แม้ว่างานวิจัยส่วนใหญ่ที่ได้รับทุนสนับสนุนจาก NIH จะมุ่งเน้นไปที่สุนัข แต่แมวก็มีบทบาทสำคัญในการทำความเข้าใจโรคของมนุษย์ ลายออนส์ศึกษาแมวที่มีภาวะที่เรียกว่า polycystic kidney disease (PKD) ลายออนส์กล่าวว่า “มันเป็นหนึ่งในโรคที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมที่พบบ่อยที่สุดในแมว โดยเฉพาะแมวเปอร์เซีย และเป็นลักษณะทางพันธุกรรมที่พบบ่อยในมนุษย์” PKD นำไปสู่การสะสมของถุงน้ำที่เป็นอันตรายบนไต
PKD อาจส่งผลรุนแรงต่อแมวเมื่ออายุประมาณ 7 ปี แต่ใช้เวลานานกว่าจะสังเกตเห็นในมนุษย์
ลายออนส์กล่าวว่า “ในมนุษย์ ภาวะนี้มักนำไปสู่ภาวะไตวายในช่วงปลายชีวิต เมื่ออายุ 50 หรือ 60 ปี เราไม่สามารถหยุดโรคนี้ได้ ยังไม่มีการรักษาที่มีประสิทธิภาพที่ได้รับการรับรองสำหรับมนุษย์ที่จะชะลอการเจริญเติบโตของถุงน้ำและชะลอการเกิดภาวะไตวาย”
ลายออนส์และทีมงานกำลังดำเนินการเพื่อจัดการทดลองทางคลินิกสัตวแพทย์สำหรับ PKD ลายออนส์กล่าวว่า “หากเราสามารถหาการบำบัดที่ช่วยแก้ไข PKD ในแมวได้ เราก็อาจช่วยให้แมวจำนวนมากมีอาการดีขึ้น และที่สำคัญที่สุด เราอาจพัฒนาการรักษาที่มีประสิทธิภาพสำหรับมนุษย์ได้”
เลอบลังค์กล่าวว่า “เมื่อเจ้าของสัตว์ลงทะเบียนให้สัตว์ของตนเข้าร่วมการทดลอง พวกเขามักหวังว่าสัตว์ของตนจะได้รับประโยชน์ แต่พวกเขาก็ชอบที่ได้มีส่วนช่วยเหลือเพื่อส่วนรวมด้วย ยาที่ทดสอบในสุนัขหรือแมวอาจช่วยคนที่ป่วยหนักในวันหนึ่ง หรืออาจช่วยสัตว์เลี้ยงอื่นๆ”
สัตว์เลี้ยงทุกตัวอาจไม่สามารถเข้าร่วมการวิจัยทางคลินิกสัตวแพทย์ อาการของสัตว์เลี้ยงต้องตรงกับประเภทของการวิจัยที่กำลังดำเนินอยู่ หากได้รับการอนุมัติเข้าร่วมการศึกษา สัตว์เลี้ยงมักจะได้รับการดูแลทางการแพทย์โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
